ฉันชื่อบ๊กชิล มีแพะชื่อบ๊กดง

บ๊กเคยเล่าว่าพ่อบ๊กเป็นนักปั่นจักรยาน (เพื่อสุขภาพ)
แต่บ๊กไม่เคบบอกว่าพ่อซีเรียสแค่ไหนกับงานอดิเรกใหม่อันนี้

พ่อเปรี้ยวมาก ปั่นจักรยานจากกรุงเทพไปพิษณุโลกคับพี่น้องคร้าบ

ใครได้ยินคงต้องร้องเอ๋ง ทำหน้าเอ๋อ ส่งเสียงว่าเอ๋~ ทำไปได้

แต่ก็ทำไปแล้วค่ะ นี่พ่อบ๊กก็ไปแล้วก็กลับมาโดยสวัสดิภาพแล้วค่ะ
เรื่องของเรื่องคือไปทำบุญทอดกฐินที่พิษณุโลกนู่น
ไปกับชาวคณะในชมรมและชมรมพันธมิตรตามจังหวัดต่างๆรวมแล้วก็จำนวนเกินร้อย
นี่ถ้าพ่อนึกครึ้ม อยากปั่นชมทัศนียภาพอันอะเมซิ่งไทยแลนด์อยู่คนเดียวล่ะก็
ไม่มีทางผ่านมติผบ.ทบ.และลูกๆแน่นอนค่ะ

งานนี้พ่อบ๊กเปรี้ยวเป็นอย่างที่สอง
เล่นขับออกนอกเส้นทาง แวะไปที่บ้านยายของบ๊กที่พิจิตรให้คนที่นู่นตกใจเล่น
สมความปราถนาเค้าล่ะค่ะ ตกใจกันทั้งบ้าน
ตอนแรกก็ไม่มีใครจำได้ นึกว่าคนหลงทางแวะมาสูบยาง
พอถอดหมวกกันน็อกนี่ ยายแทบกรี๊ด "มาได้ยังง้ายยยยย"
ฟังยายเล่าแล้วก็อยากอยู่ในเหตุการณ์ด้วยจัง
คงฮือฮากันจนกลายเป็น talk of the tambon เลยทีเดียว เหอๆๆ

เป้าหมายต่อไป ทริปสิบสองปันนา คาดว่าบ๊กจะเข้าร่วมด้วย
แต่ก่อนจะถึงเวลานั้น บ๊กคงต้องไปวิ่ง 10 กิโล ทุกวันกับพ่อที่ภูเขาแถวบ้านก่อน
ไม่งั้นคงได้ปั่นกันตีนตกหมดแรงอยู่แถวๆรังสิตแน่ๆเล้ย

=^.^=

 |
ชอบไปยืมของคนอื่นมาเต๊ะท่าถ่ายรูปเรื่อยเลย

รูปนี้เข้ากับสถานการณ์มากๆ

edit @ 30 Oct 2009 11:16:20 by บ๊กชิล